Auteur: Niek van der Voo

Marathonrijder Daan Gelling (23) uit Huizinge eindigde gisteren als twintigste in de Alternatieve Elfstedentocht Weissensee. De schaatser van Royal A-ware won afgelopen zaterdag nog het Open Nederlands Kampioenschap, maar tijdens de wedstrijd van gisteren was hij na 30 kilometer al kansloos. “Ik reed in een scheur, waardoor mijn ijzer verboog. Dat was erg zuur.”

Woensdag 31 januari schaatsten honderd marathonrijders twintig rondes op de Oostenrijkse Weissensee. Na een spannende slotfase kwam Christian Haasjes als eerste over de streep. Hij klopte na een late aanval zijn medevluchters Stefan Wolffenbuttel en oudere broer Ronald na 200 kilometer in een sprint.

Voor Gelling liep de Alternatieve Elfstedentocht uit op een deceptie. De Groningse marathonschaatser hoopte met zijn ploeg de winst te behalen, maar dat zat er door malheur niet in. “Op natuurijs heb je altijd te maken met scheuren. Ik reed helaas net in zo’n scheur, waardoor mijn ijzer helemaal krom was.”

Gelling kon daarom zijn ene schaats niet goed meer gebruiken. “Ik reed als het ware op één been en kon niet goed meer afzetten. Ik werd zelf ook minder en minder, dus ik had op een gegeven moment wel door dat het voor mij voorbij was”, verzucht de marathonschaatser.

Eerder dit seizoen won Gelling de Marathon Cup in Utrecht. De afgelopen week liet hij met een tweede plaats in de Aart Koopmans Memorial en het binnenhalen van de nationale titel zien dat hij nog goed in vorm was. Daarom werd Gelling vooraf gezien als één van de favorieten voor de langste tocht en mocht hij starten in de Nederlandse kampioenstrui.

Gelling was niet de enige binnen zijn team die materiaalpech had. Ook een andere schaatser uit de lichtblauwe formatie kon hierdoor niet meedingen naar de overwinning. Uiteindelijk lukte het niemand van de ploeg om in de top 10 te eindigen.

Voor Gelling was het wel een enorme eer om in de nationale driekleur rond te mogen rijden. “Toen ik dat pak maandagochtend voor het eerst aantrok, dacht ik al meteen: dit is echt heel gaaf. Ik vond het ook bijzonder om als enige in het peloton in zo’n pak rond te rijden. Daarnaast kwamen er een heleboel collega schaatsers tijdens de afgelopen wedstrijden naar mij toe om me te feliciteren met de titel en het pak. Dat was wel erg leuk om allemaal mee te maken.”

Tegelijkertijd kleeft er ook een nadeel aan het schaatsen in een speciaal pak. Gelling valt nu voor de concurrentie extra goed op. “Ik heb nu wel gemerkt dat ze toch wat sneller op mij reageren en minder graag mee willen rijden in een kopgroep. Gelukkig zijn we normaal als team in de breedte erg sterk, dus ze kunnen ook weer niet op iedereen reageren.”

Ook gisteren had hij hier last van. “Op een gegeven moment was er een groep van vijftien tot twintig man weg. Naar het einde toe keek in het overgebleven peloton iedereen naar mij. Ik gaf aan dat het niet meer aan mij was om op kop te rijden, omdat ik twee man mee vooraan had. Maar zelfs toen bleven ze naar mij kijken en waren we kansloos.”

Als het aan Gelling ligt komt hij het liefste solo over de finish, maar hij heeft ook wel vertrouwen om de sprint met een kleine groep te winnen. “Ik kan op zich wel een redelijk sprintje rijden, maar eigenlijk moeten de echte sprinters wel eerst overboord zijn. Hierdoor liggen voornamelijk de wat zwaardere wedstrijden mij goed.”

De langere wedstrijden vindt hij mede daarom ook leuker dan de sprintraces. “Natuurlijk doet het allemaal heel veel pijn, maar als je een goed resultaat haalt is dat het allemaal waard.”

In deze massasprints dolf zijn team Royal A-ware eerder dit seizoen meestal het onderspit tegen Harm Visser van team Jumbo-Visma. Visser won naast de sprint in Oostenrijk ook al acht keer in eigen land. “Door als ploeg om de beurt aan te vallen, proberen we wel te voorkomen dat koersen in een massasprint eindigen”, vertelt de rijder van het team van trainer Jillert Anema.

Op deze kaart valt te zien waar dit jaar alle marathons op natuurijs geschaatst worden. Klik op de groene knop en vervolgens de schaatsende poppetjes om meer informatie te krijgen over deze marathons. Daarnaast zijn de wedstrijden die al verreden zijn hier terug te kijken.

Gelling combineert het schaatsen met een studie Spatial Planning and Design aan de Rijksuniversiteit Groningen. Dit gaat inmiddels lastiger dan aan het begin van zijn studie. “In het eerste jaar zat ik nog bij een wat kleinere ploeg en haalde ik meteen mijn propedeuse. Nu volg ik minder vakken per semester, waardoor ik er wat langer over doe.”

Hij woont nog wel als student op kamers in Groningen. De schaatsers trainen in Thialf, wat betekent dat hij vaak op en neer moet tussen Groningen en Heerenveen. Hij maakt deze reis vaak samen met zijn zus Evi, die ook marathonschaatsen combineert met een opleiding in Groningen, en teamgenoot Sjoerd den Hertog, die gisteren dertiende werd.

Gelling heeft zijn winst van het Open Nederlands Kampioenschap in Oostenrijk al deels gevierd. Zo krijgt de winnaar standaard een fles kruidenlikeur. “Die hebben we dezelfde avond nog wel even met z’n allen opgedronken. Gisteravond hebben we hier in een feesttent ook wel een leuk feestje gehad. Maar als het seizoen erop zit, vier ik het ook zeker nog wel in Groningen.”

De Alternatieve Elfstedentocht was de laatste van een reeks wedstrijden op de Weissensee. Eind februari zijn de laatste drie wedstrijden op natuurijs van het seizoen in Lulea, Zweden. Gelling gaat nu snel met de auto naar Groningen om te studeren. “Ik heb eerlijk gezegd nog niet naar mijn studie gekeken. Maar dat komt zo meteen wel weer.”