Auteur: Gytha te Nijenhuis

Vol zelfvertrouwen won Tineke de titel Miss Curve Nederland. Ze wil zeggen dat vollere vrouwen ook mooi zijn en ‘laten zien dat je jezelf kan zijn.’

‘Als ik op dat podium sta straal ik gewoon, ik kan dan alleen maar lachen.’ Na maandenlang danstrainingen volgen, catwalkloopjes oefenen en goed op hakken leren lopen, pakte Tineke Cruiming (22) uit Buitenpost op 18 mei de titel Miss Curve Nederland. ‘Ik was heel tevreden over mijzelf, maar had niet verwacht dat ik zou winnen. We hadden een hele sterke groep.’

Afgelopen weekend is Amber Rustenberg (26) gekroond tot Miss Nederland 2024, de bekendste missverkiezing van ons land. Jaarlijks worden in Nederland talloze missverkiezingen georganiseerd. Zo zijn er landelijke verkiezingen als Miss Nederland, organiseert elke provincie een Miss Beauty-wedstrijd, maar is er ook speciaal een verkiezing voor dames met rondingen: de Miss Curve Nederland verkiezing.

Tineke schreef zich vorig jaar in september in voor de verkiezing. ‘Het leek me altijd wel leuk,’ vertelt de winnares. Ook vrienden en familie zagen het wel voor zich dat ze mee zou doen aan de wedstrijd: ‘Veel mensen zeiden tegen me: “Tineke, waarom doe je daar niks mee, want je bent een mooie volle vrouw.”’ Ze gaf zich op en na een castingdag in februari zat ze bij de finalisten.

De missverkiezing is voor vrouwen met kledingmaat 40 of hoger. Volgens Tineke is de missverkiezing er om te bereiken dat je jezelf kan zijn ‘en dat vollere vrouwen ook een kans krijgen in deze wereld en dat het niet alleen draait om dun zijn. En dat je gewoon jezelf bent en gewoon straalt op dat moment.’

Sylvia Holla, cultuursocioloog en gespecialiseerd in de culturele en sociale betekenis van uiterlijk en schoonheid, zegt dat mensen zich spiegelen aan anderen. Als het schoonheidsideaal, zoals dun zijn, heel eenzijdig en moeilijk te behalen is, kan dat voor een negatief zelfbeeld zorgen. Door ook andere lichaamsbeelden te laten zien, kunnen meer mensen zich spiegelen en zich op een positieve manier herkennen. ‘En dan krijgen meer mensen ook het idee van: “Ik mag er ook zijn. Ik ben het ook waard. Mijn lichaamsvormen zijn ook mooi genoeg om in beeld gebracht te worden,”’ vertelt Holla.

De finale

Zonder enige ervaring in modellenwerk of misverkiezingen begon Tineke aan het avontuur. Een druk karwei, want in het dagelijkse leven is ze moeder en werkt ze als beveiliger: ‘Elke week hadden we wel wat om je voor te bereiden op de finale: catwalktraining, jezelf voorstellen, danstraining voor de openingsdans of een make-upworkshop.’ 

Op 18 mei was de grote finaledag. Er waren een openingsdans, een voorstelronde en een bikinironde. Dat laatste leek haar bij het aanmelden nog erg spannend: ‘Aan het begin van het traject dacht ik: je gaat toch niet in een bikini daar rondlopen, dat is vet eng, maar ik vond het de allerleukste ronde.’ Door de trainingsdagen heeft ze namelijk veel zelfvertrouwen gekregen. Na de bikinironde was er nog een ronde in galajurk en een moment waarop ze moest speechen.

Dat een finalist vol zelfvertrouwen de bikinironde doet, kan volgens Holla een positief effect hebben: ‘De vrouwen die zich daarin herkennen krijgen daardoor misschien ook wel een boost in hun zelfvertrouwen.’ Aan de andere kant is ze er groot voorstander van dat de focus op het uiterlijk losgelaten moet worden: ‘Of je nou dun bent of dik of lang of kort of wat dan ook. Uiteindelijk is het uiterlijk gewoon niet het allerbelangrijkste.’

Een verkiezing op basis van mooie loopjes, hevige make-up en paraderen in een bikini zijn dan ook niet meer de enige onderdelen die we terugzien in een missverkiezing. De Miss Curve Nederland verkiezing richt zich op meer dingen: ‘We hebben allemaal onze eigen boodschap,’ vertelt Tineke. Zij heeft hierbij gekozen om zich te richten op ADD, PDD-NOS en ADHD. ‘Omdat ik zelf ADHD heb en het een mooi onderwerp vind en ik wil dat het meer bespreekbaar wordt onder jongeren. Het is niet erg als je ADHD hebt: schaam je er niet voor.’

Is een misverkiezing nog wel van deze tijd?

Of een missverkiezing nog van deze tijd is, is volgens Holla dubbel: ‘Aan de ene kant is het van deze tijd, omdat we steeds obsessief bezig zijn met het uiterlijk. Aan de andere kant zijn missverkiezingen een soort van vleeskeuring. Dat past niet bepaald bij het feministisch ideaal.’ 

Holla zou het beter vinden als organisatoren van missverkiezingen ervoor zorgen dat vrouwen beoordeeld worden op wat ze kunnen. ‘Dat proberen ze ook wel een beetje te kantelen.’ Een vrouw moet er nu niet alleen goed uitzien, maar ook ervoor zorgen dat ze ‘goed werk verricht, en goede ideeën heeft en een hoge moraal.’ Ze betwijfelt of dat lukt: ‘Mensen komen daar denk ik toch vooral naartoe om te kijken hoe die vrouwen eruitzien.’

Tineke denkt dat missverkiezingen wel meer uitlokken dan alleen maar het kijken naar de vrouwen. Het kan volgens haar positief zijn voor zowel jongeren als ouderen, ‘om te laten zien dat je jezelf kan zijn.’ De ervaring heeft haar in ieder geval veel gebracht: ‘Het is een mooi iets om jezelf wat meer te ontwikkelen en het geeft jezelf een boost en zelfvertrouwen. Het is juist van deze tijd.’